اسلاید شو

حدیث زندگی > کار و تلاش در کلام امیرالمؤمنین (ع) در نهج‌البلاغه - خانواده سالم
X
تبلیغات
رایتل


امام علی (ع) نه تنها برای دنیا بلکه برای آخرت نیز به فعالیت و کار تأکید می‌فرمودند و در جمله معروفی از وی، عبارت «العمل العمل» بیان شده است...




شارح و مترجم برگزیده نهج‌البلاغه با اشاره به عبارت «العمل‌ العمل» امام علی (ع) در نهج‌البلاغه گفت: امیرالمؤمنین همواره انسان را به کار و تلاش، تشویق می‌کند و این موضوع در خطبه 208 به صراحت بیان شده است.

 

  متن کامل خبر :

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ستاد عمره دانشگاهیان به نقل از خبرگزاری فارس،سیدمحمدمهدی جعفری، شارح و مترجم برگزیده نهج‌البلاغه در گفت‌وگو با خبرنگار آیین و اندیشه فارس با اشاره به نامگذاری سال 89 به عنوان سال همت و کار مضاعف گفت: در نهج‌البلاغه امام علی (ع) موضع روشنی نسبت به کار و تلاش وجود دارد و این امام همام، همواره انسان را به کار و تلاش تشویق کرده است.

وی با بیان اینکه مبانی همت، کار و تلاش از نهج البلاغه قابل استخراج است، افزود: امام علی (ع) نه تنها برای دنیا بلکه برای آخرت نیز به فعالیت و کار تأکید می‌فرمودند و در جمله معروفی از وی، عبارت «العمل العمل» بیان شده است.
جعفری در تبیین معنای عبارت «العمل العمل» گفت: این عبارت در اصطلاح علوم بلاغی به معنای «اغراء» یعنی «تشویق کردن» است. امیرالمؤمنین انسان را به استفاده از فرصت‌ها تشویق می‌کند و او را به مسیر «عمل» سوق می‌دهد، چون این دنیا محل عمل و جهان آخرت، محل حسابرسی است.

مدیر گروه نهج‌البلاغه دانشکده علوم حدیث با تأکید بر اینکه امام علی (ع) عمل اخروی و دنیوی را جدا از یکدیگر نمی‌دانست، اظهار داشت: امیرالمؤمنین می‌فرمود: انسان نباید چنان به دنیا بچسبد که گویی هیچ هدفی جز پرداختن به دنیا ندارد و همچنین نباید آنچنان تارک دنیا شود که تنها برای آخرت بکوشد و زندگی‌اش دچار اختلال شود.
وی با اشاره به خطبه 208 نهج‌البلاغه اظهار داشت: پس از جنگ جمل، ‌هنگامی که امیرالمؤمنین وارد بصره شد، به عیادت یکی از دوستان خویش به نام «ربیع بن زیاد حارثی» رفت که از ناحیه چشم مجروح شده بود. امام هنگامی که به منزل وی مراجعه کرد، با خانه‌ای بسیار فراخ مواجه شد و پس از جویا شدن احوال ربیع، در پاسخ وی مبنی بر آرزو کردن مرگ فرمود: پس این خانه فراخ و وسیع را برای چه می‌خواهی؟ جعفری ادامه داد: ربیع در پاسخ به امام فرمود: من چه باید بکنم؟ امام پاسخ داد: البته اگر در این خانه حقوق الهی پرداخت شود، به نیاز مستمندان رسیدگی شود و آنها را میهمان این خانه کنی، اشکالی ندارد و می‌توانی در همین خانه به وظایف انسانی خود عمل کنی. این مترجم و شارح برگزیده نهج‌البلاغه افزود: ربیع به امام فرمود که ای امیرالمؤمنین! برادرم «عاصم» را دریاب که در گوشه‌ای نشسته و لباس ژنده و پشمینه پوشیده است و به دنیا نمی‌پردازد. امام با شنیدن این سخن برآشفت و برادر وی را احضار کرد و وقتی احوال وی را مشاهده کرد، بر سرش فریاد زد: «ای دشمنک نفس خویش! تو کوچک‌تر از آن هستی که خداوند نعمتی به تو بدهد و از آن استفاده نکنی».

عضو هیأت علمی دانشگاه شیراز با بیان اینکه به کار بردن عبارت «دشمنک» از سوی امام از روی تعمّد و برای تحقیر عاصم به کار رفته است، ادامه داد: در این هنگام، عاصم با تعجب به امام (ع) فرمود: ای امیرالمؤمنین! تو خود در خوراک و لباس از من نیز ساده‌تر هستی، پس چگونه مرا به پرداختن به دنیا امر می‌کنی؟ امام فرمود: اشتباه نکن، مسئولیت من، همگانی و عام است و باید خود را در حد پایین‌ترین شخص اجتماع قرار دهم تا مبادا فقر او باعث طغیانش شود، اما تو مسئول خود و خانواده خویش هستی و باید برای فراهم کردن رفاه خود و خانواده‌ات بکوشی، ضمن اینکه به وظیفه دینی و اخروی خویش نیز باید رسیدگی کنی.

جعفری در پایان تصریح کرد: امام علی (ع) همواره امر به رعایت اعتدال می‌کرد و به کار کردن برای یک زندگی انسانی متعادل و متوسط در این جهان و غافل نشدن از وظایف اخروی اعتقاد داشت.















ارسال توسط فاطمه سالمی
صفحات جانبی
پیوند های روزانه
نظرسنجی